เรื่องเดิมๆ ณ ที่เดิม
วันอาทิตย์ เป็นเหมือนวันครอบครัว
ใช่มันเป็นวันครอบครัว เพราะนัทต้องทำงาน จันทร์ – เสาร์ ส่วนไอ้ตัวยุ่ง
ทำงานแค่จันทร์-ศุกร์ ยิ่งสัปดาห์นี้มีวันหยุดติดต่อกัน 2 วันด้วย เพราะฉะนั้นวันหยุดติดต่อกันจึงเป็นวันพักผ่อนอย่างแท้จริง
ๆ
9.00 น.
“น๊าทททททททททททททททท นัทโว้ยยยยยยยยย
ไอ้คุณนัทททททททททท ตื่นนนนนนนนนน” เสียงรบกวนดังขึ้นในตอนเช้าวันหยุด ปลุกให้อิคุณนัทที่นอนอยู่หน้าจอคอม
ฯ ตื่นขึ้นมาอย่าง มึน ๆ งง ๆ กำลังรวยรวมสติ ที่เหลืออันน้อยนิด
ทบทวนว่าตัวเองมานอนนี้ได้ไง
“ถ้าจะนอนต่อ ไปนอนบนที่นอนโน้น
มานอนไรหน้าคอม ฯ เขาจะกวาดบ้าน มันร้อนขนาดนั้นเลยเหรอถึงมานอนที่นี้
เดียวกวาดทิ้งพร้อมขยะเลยนิ” อืมมม
............ หน้าคอม ฯ มีพัดลม 2 ตัว เย็นสบาย
“ใจร้ายวะ มันก็ร้อนหรอก อากาศกำลังดี แต่มานอนเนี้ย เขามาเปิดบอทเกม แล้วเผลอหลับ”
“แล้วมาตั้งแต่ตอนไหน” อิคุณนัทเอามือขยี้ผมตัวเองไปรอบก่อน
ตื่นมาเปิดคอม ฯ ตอนไหนหว่า
“ ตี 4 อ่ะ คนไม่ค่อยมี ขุดซาด้อน ทำชุด”
“นัท.............เมื่อคืนนอนตีไหน ?”
“ตี 2 เอง ” นั่งอ่านนิยาย
ใช่ก็อ่านด้วยกันนี่หว่า
“เองที่ไหนตั้งตี 2 แล้วตื่นมาตี 4 มาเล่นเกม !@$#%#@%$&^#$#” บ่นเข้าไป แง้ ๆๆ อิคุณนัทหูชาแล้ว
“ไปนอนไป จะกวาดห้อง” บ่นเสร็จก็ไล่ ๆๆๆๆ
มึน ๆ งง ๆ ว่า ตอนนี้ อิคุณนัทมีแม่มาอยู่ด้วย
?
แล้วก็เป็นแบบนี้ทุกที..........
11.15 น.
โลตัสน้อย ( Lotus Express) มุมของสด
“จะทำอะไรกินดี”
“ไม่รู้ยังไม่หิว” ฉันมองคนข้าง ๆ
ปากบอกไม่รู้ แต่นั่งเลือกผักสดในชั้น
“ทำต้มจืดหละกัน กับไก่ทอดหละกัน”
“อืม..........เดียวเค้าไปดูของหวานก่อนนะ”
“นัท เขาไม่กินข้าวนะ เขากินเค้กกับผลไม้ร้านลุง”
แถว ๆ บ้านจะมีลุงขายผลไม้คนหนึ่งขายถูก มาก ๆ มะม่วงลูกละ 5 บาท สับปรดลุก ๆ ก็ 5
บาท แตงโม ชิ้น 5 บาท
“แล้วไม่กินข้าวเหรอ”
“ไม่หิว ไม่กิน เขาจะกินแค่นี้หละ เมื่อคนข้าง ๆ
บอกไม่กินฉันเลยวางของสดที่เลือกไว้ลงที่เดิม
“กินไก่ไหมหละ ?”
“ไม่เอา.............เซ้าซี้อยู่ได้”
ไม่กินก็ไม่กิน เดินไปหน้าโลตัวเพื่อซื้อไก่ทอด
กินคนเดียวเอาไก่ทอดชิ้นเดียวคงพอ
เดินขึ้นไปบนห้องเอาไก่ใส่จาน
แล้วเดินมานั่งหน้าคอมพิวเตอร์กำลังจะเปิดคอมดูหนัง
“นัท เขากินไก่นะ หิวอ่ะ”
“กินของหวานไป ไหนบอกไม่หิว”
“อ่า ตอนนี้หิวแล้ว นัทลงไปซื้อใหม่นะ ชิ้นนี้เขาขอ”
“....................................”
ทำไมไม่ซื้อมาตั้งแต่แรกวะ
แล้วก็เป็นแบบนี้ทุกที..........
19.00 น.
นั่งมองไอ้ตัวยุ่งที่กำลังตั้งหน้าตั้งเล่นอินเตอ์เนท
ท่าทางจะเพลินจนลืมกันข้าวซะหละมั้ง
“ตัวยุง มาจัดอาหารกินข้าวได้แล้ว
ทำเสร็จแล้ว” ผ่านไป 1 นาที
กับข้าวยังวางอยู่ที่เดิม
“ตัวยุ่ง !! จะกินไหมข้าวนะ ไม่กินจะเททิ้งแล้วนะ” บอกไปรอบที่ 2 ทำเสียงเข้มกว่าเดิม พร้อมด้วยคำขู่เล็กน้อย
“บ้าอำนาจวะ เขายังไม่หิวเลย “
นั้นมีมาด่าเราอีก ทใหเกินก็ดีแล้ว เจ้าตัวยุ่งเดินมายกกับข้าวไปวางไว้หน้าคอม ฯ
“เปิดอะไรดูดี ไม่ชอบกินข้าวเงียบ ๆ” มือกำลังเลือกแผ่น DVD แล้ว เงยหน้ามองดูไอ้ตัวยุ่ง ที่กำลังตักข้าวเข้าปาก
เมื่อกี้ไหนบอกไม่หิววะ
“อะไรก็ได้”
“เอาซีรีย์หละกันได้มาจากเก๋หลายเรื่อง”
“ไม่เอา ดูผู้ชาย (SJ)ดีกว่า” ทำไมไม่บอกแต่แรกวะ
“แล้วจะดูอะไร ผู้ชายโหลดมาก็ดูหมดแล้วนิ”
“ตามใจนัทนั้นหละ”
“งั้นดูซีรี่ย์ หละกัน ”
“นัท ๆ ไม่เอา ๆ เขาอยากดูHuman Body”
เฮ้อออออออ...............................
แล้วก็เป็นแบบนี้ทุกที..........
00.00
น.
“ตัวยุ่งได้เวลานอนแล้ว” อิคุณนัทเงยหน้าจากโน๊ตบุค
ขึ้นมองสิ่งมีชีวิตนั่งตาปรืออยู่หน้าจอคอม ฯ
“ไม่เอาเขายังไม่ง่วง กำลังอ่านนิยายค้างไว้”
“พรุ่งนี้ค่อยมาอ่านใหม่”
“เดียวจะจบแล้วขออีก 2 ตอนนะ” มีต่อรองอีก
“อืม....... อย่าลืมหละ งั้นนอนก่อนนะ”
เอื้อมมือไปถอดปลั๊กแล้วทำการเก็บโน๊ตบุคเข้ากระเป๋า ก่อนจะไปเข้าห้องน้ำ
แล้วไปนอน
แล้วก็เป็นแบบนี้ทุกที..........
02.00 น.
เสียงเพลงที่แทรกความเงียบดังแผ่วเบา
ทำให้อิคุณนัทลืมตาตื่นขึ้น เห็นสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังทำความเคารพ คอม ฯ
“ตัวยุ่ง.... ไปนอนป่ะ หลับหน้าคอม ฯ แล้วนะ”.
“อืม............. ขออีก 2 ตอน จะไปนอนแล้ว”
“.......................”
หัวจะโขกพื้นอยู่แล้วยังจะห่วงนิยายอีก
คนเราอายุเท่าไหร่วะเนี้ย
“ไปนอนก่อนเดียวพรุ่งนี้ค่อยอ่าน นะ”
“อืมมมมมมมม นอนก็ได้ แต่พรุ่งนี้เขาเล่นคอม ฯ
นะตัวเองอย่าเล่นนะ”
แล้วเจ้าตัวยุ่งก็เดินงัวเงียไปที่เตียง ทั้ง
ๆ ที่ตายังปิด อิคุณนัทได้แต่ส่ายหน้า
แล้วก็เป็นแบบนี้ทุกที..........
เรื่องเดิมๆ ที่เดิมๆ ….คนเดิม…
และยังรักเหมือนเดิม
“น๊าทททททททททททททททท
นัทโว้ยยยยยยยยย ไอ้คุณนัทททททททททท ตื่นนนนนนนนนน”
PS. ขำ ๆ นะ น้องสาว เอามานินทาเล่น ๆ
/me วิ่งหนีก่อนจะโดนทีนนนนนนนนนนนนน
แรงบรรดาลใจมาจากเรื่อง [เรื่องสั้น...กุ๊ดๆ] เรื่องเดิมๆ... ณ ที่เดิม ของคุณ Pa[R]K
@ thaiboyslove
|
