เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว (Feb 1, 2009)  นั่งคุยกันนู๋ใหม่ เรื่องของหนุ่ม ๆ Super Junior, TVXQ, KAT-TUN, ฯลฯ ง่าย ๆ ก็พวกบ้าดารานักร้อง เกาหลี – ญี่ปุ่น นั้นหละ แล้วอยู่ ๆ นู๋ใหม่เลยพูดขึ้นว่า พี่เพราะอะไรนะเพื่อนหนูที่เรียนจบแล้ว มันไม่มีเวลาให้หนูเลย บางคนตอนเรียนเคยกรี๊ดดดดด ด้วยกัน พอจบแล้วก็ไม่มีเวลา ให้เวลากับงานไปหมด ฯลฯ.............

พอได้ยินแล้ว หันกลับมาคิดนะ แล้วตัวฉันเป็นอะไร ยังตามกรี๊ดดดด ดารา – นักร้อง อ่านการ์ตูนอยู่เหมือนเดิมเลย ไม่เปลี่ยนไป หรืออาจจะมากกว่าเดิมด้วย มันคือสิ่งที่คนอายุจะ 30 ในอีกไม่กี่ปีนี้สมควรทำหรือไม่

ถ้าให้ฉันตอบ ฉันก็คงตอบว่าควรทำสำหรับฉัน เพราะมันเป็นความสุขของฉันนิ และฉันก็ไม่ได้ไปเบียดเบียนใครด้วย แม้สังคมจะมองว่ามันเป็นงานอดิเรกที่คนอื่น (อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน) เห็นว่ามันไม่สมควรที่จะทำก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่ได้บอกเขามาให้ชอบเหมือนฉันนิ  หันกลับไปมองเพื่อน ๆ ร่วมรุ่น ทั้งประถม มัธยมต้น – ปลาย มหาวิทยาลัย พวกเขามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบครอบครัว มีคนที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น ฉันนับถือพวกเขานะ ที่พวกเขาสามารถ ดูแลคนอื่นได้ สำหรับฉันเหรอ ขอรับผิดชอบตัวเองให้ได้ก่อนหละกัน

ถ้าจะพูดจากใจจริง ๆ ฉันอยากเป็นคุณแม่ แต่ไม่อยากมีสามี นั้นเป็นความคิดที่แปลกหรือเปล่าฉันไม่รู้หรอก อาจจะเพราะตั้งแต่เด็กฉันถูกเลี้ยงมาให้พึ่งตัวเอง จนถึงปัจจุบันฉันก็ไม่หวังพึ่งคนอื่นเหมือนเดิม

ขอบคุณ เพื่อนแจ่ม เพื่อนแจง เพื่อนติ๊ก ที่ยอมมาเป็นเพื่อนคนงี่เง้า เอาแต่ใจ เข้าใจอะไรยาก และโลกส่วนตัวสูงเช่นฉัน ขอให้เพื่อนทั้ง 3 ของฉันได้รับความรักและการเอาใจใส่อย่างมากมายจากคนรอบข้าง โปรดรับรู้ไว้ว่าฉันรักพวกแกนะ (ถึงจะไม่แสดงออกก็เถอะ)

ความรัก

พูดถึงความรักสำหรับฉันเหรอ อืม....... คิดได้แค่คำว่า ตัวเองและครอบครัว

ในตอนนี้ฉันมีหน้าที่ ที่ต้องทำมันสำคัญมากกว่าที่จะมีความรักได้ ถ้าถามถึงคนในอุดมคติ อืมมมมมม......

ถึงฉันจะเคยเขียนถึงคนในอุดมคติ แต่จะให้ตามหาคนที่เป็นแบบในอุดมคติมันค่อนข้างจะไร้สาระ มันจะมีอยู่จริง ๆ เหรอ (?) ฉันคิดว่ามันไร้สาระจริง ๆ นะ

บางคนตั้งไว้ซะเลิศเลอ แล้วถ้าในวันหนึ่ง  คุณเจอคนที่ในอุดมคติของคุณ แล้วคุณจะใช่คนในอุดมคติของเขาหรือเปล่า แล้วคุณทั้งคู่จะสามารถยืนเคียงข้างกันตลอดไปได้หรือเปล่า  สำหรับฉันคิดว่าคนที่คุณชอบ คนที่คุณอยู่ด้วยแล้วมีความสุข คนที่คุณชาดเขาไม่ได้ จริงๆนั่นแหละคือคนในอุดมคติ..  แล้วที่ผ่านมาจะตั้งไว้เพื่ออะไร ฉันน่าจะคิดได้ก่อนที่จะเขียนคนในอุดมคตินะ เอาเถอะเรื่องมันผ่านไปแล้วทำไงได้

ความรักเหมือนในนิยายนะเหรอ อย่างไรซะนิยายก็คือนิยาย ถ้าใครได้พบเจอกับความรักแบบนี้ ฉันก็ยินดีด้วย

ฉันแค่มองคู่รักเดินผ่าน ฉันก็มีความสุขแล้ว บางครั้งเพื่อนแจง เพื่อนแจ่ม เคยถามเหมือนกันว่า เมื่อไหร่จะรับคนเข้ามาเดินเคืยงช้าง ฉันก็ได้แค่ตอบว่า ฉันมองดูแจ่มกับหนึ่ง แจงกับนิว ติ๊กกับน้องป้อ ฉันก็มีความสุขแล้ว ฉันคงไม่มองหาอะไรอีก เพราะฉันขอเห็นแค่คนที่ฉันรู้จักมีความสุข ฉันก็มีความสุขในชีวิตแล้วหละ

ความสุขฉัน ณ ตอนนี้ คือการเห็นครอบครัว เพื่อน ของฉันมีความสุขไงหละ