มาถึงอีกปีแล้วสินะ วันแห่งความรัก ที่หลาย ๆ คนเฝ้ารอ

พอถึงวันนี้ทีไร ก็ยังเป็นวันที่ฉันจะเขียนถึงเธอคนที่ฉันรัก

กี่ปีแล้วนะที่รู้จักกับเธอ นานแค่ใหนแล้ว ............

การใช้ชีวิตอยู่กับเธอ ช่างเป็นชีวิตที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

แต่สิ่งหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำ คือ รอยยิ้มของเธอยังคงสดใสเสมอสำหรับฉัน

ยามที่อ่อนล้า เหนื่อย ท้อแท้ หมดกำลังใจ ไม่มีแรงที่จะสู้ต่อ

แค่ได้ยินเสียงเธอ ฉันก็มีกำลังใจ มีเรี่ยวแรงในการดำรงชีวิตต่อไป

แม้ว่าฉันทำผิดขนาดใหนเธอไม่เคยที่จะซ้ำเติม

ถึงบางครั้งเราจะทะเลาะกัน บางครั้งต้องทำให้เธอร้องให้

แต่เธอก็ยังคงให้อภัยคนนิสัยไม่ดีอย่างฉันเสมอ

ครั้งล่าสุดที่เราได้พบกัน ดูเธอเปลี่ยนไปนิดหน่อย

แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือรอยยิ้ม ที่เราคิดว่าไม่มีใครยิ้มได้สวยเท่าเธออีกแล้ว

เราทานข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน บอกเล่าเรื่องราวระหว่างไม่ได้พบกัน

มันคือความสุขอันน้อยนิดที่ฉันมี ในการใช้ชีวิตที่เริ่มนับถอยหลัง

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ของทุกที คือวันแห่งความรัก

แต่สำหรับฉัน มันคือ วันที่สำคัญที่สุดวันหนึ่ง

ใช่แล้ว นั้นคือ วันเกิดของเธอ เธอผู้เป็นที่รัก คนเดียวของฉันตลอดไป

ปีนี้เราไม่ได้อยู่อวยพรวันเกิดเธออีกปีแล้วสินะ

แต่วันนี้ในทุก ๆ ปีฉันจะโทรศัพย์ไปอวยพรวันเกิดเธอ

ปีนี้เช่นกัน ฉันจะตื่นแต่เช้าแล้วโทรหาเธอคนแรก

ฉันอยากให้เธอพบแต่ความสุข มีสุขภาพที่แข็งแรง

สมปราถนาในสิ่งที่หวังไว้ทุกอย่าง

พักผ่อนให้มาก อย่าทำงานหักโหมมากไปนะ

อย่าทะเลาะกันบ่อยหละ มีอะไรค่อย ๆ พูด ค่อยๆ จา กัน

เพราะว่าทะเลาะกันทีไร คงเป็นฉันที่ไม่สบายใจทุกที

และปีนี้ฉันคงได้ยินเสียงของเธอในเช้าวันแห่งความรักเหมือนเช่นทุกปี

สุขสันต์วันเกิดค่ะ แม่