สายฝนที่โปรยปรายพร้อมแสงของสายฟ้าอยู่ด้านนอก

เสียงฝนกระทบกับพิ้นห้อง เหมือนท่วงทำนองเพลงที่ขับขาน

นั่งมอมองสายฝนผ่านม่านสายตาที่แสนเลือนลาง

มีคนเคยพูดว่า เวลาฝนตกอารมณ์ของเราจะอ่อนไหวเป็นพิเศษ

คงจะจริง ……..

เพราะตอนนี้ ความทรงจำในอดีตค่อย ๆ กลับมาทำร้ายอีกครั้งหนึ่ง

มันคือสิ่งที่เราไม่ได้เลือกแต่เราต้องอยู่กับมันไปแสนนาน

ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส่เสมอ เหมือนพระจันทร์ที่สาดแสงส่อง

พระจันทร์รูปนี้ถ่ายเมื่อ 2 วันที่แล้ว (21/04/08) ด้วยอารมณ์เหงา ๆ

เลยออกไปนั่งนอกระเบียงรับสายลมเอื่อย ๆ

แหงนมองหน้าขึ้นไปบนฟ้าได้พบกับพระจันทร์ดวงสวย

ที่ฉายแสงเด่นอยู่ทามกลางเมืองใหญ่ พระจันทร์ จะเหงาเหมือนเราไหมนะ

วันนี้คงไม่ได้เห็นพระจันทร์ ไม่รู้ว่าฝนจะหยุดตกเมื่อไหร่ แต่ที่ยังอยู่กับเราก็คือ

ความทางจำผ่านม่านแห่งสายน้ำเป็นอย่างไรมันก็ยังคงที่จะเป็นอย่างนั้นตลอดไป

..........